Willem Minderhout is mij voor; hij schrijft op de website de leunstoel over zijn strijd om via voorkeurstemmen in de raad te komen. Ook ik wil mijn eenzame strijd met u delen.
De afgelopen 8 jaar heb ik u en de stad mogen vertegenwoordigen. Een mooie hondenbaan:-) De afgelopen 4 jaar waren moeilijk. De fractie was niet het team wat het moest zijn. Na het verlies van twee zetels kwam het CDA in de oppositie mede door de haast van de VVD om toe te treden tot het college van PvdA en GL. In de CDA fractie kwam moeizaam een voorzitters wissel tot stand. Daarna ging het CDA zich beter als grootste oppositie partij positioneren. Moeilijk bleven de verhoudingen in de fractie. Juist daardoor heb ik de keuze gemaakt nog maar even door te hobbelen met mijn pijnlijke heup. Karsten Klein had steun nodig; wie a zegt moet b zeggen.
Ik wilde graag nog een periode verder. De eerste 4 jaar is lezen en de politieke mores leren nodig en de volgende 4 jaar kan je de ervaring in prakijk brengen. Daarna ben je een generalist met extra expertise en heeft een raadslid kennis van de historie om snel het college op de vingers te tikken, indien nodig.
In september kreeg ik te horen dat het “criterium document” van het CDA Den Haag in mijn nadeel werkte. Ik wilde geen fractievoorzitter worden ( had net Karsten Klein in het zadel geholpen) en ook wethouder worden, wilde ik niet. Ik wilde de veerman zijn tussen de bewoners van de stad en de politiek. Het CDA, mijn CDA moet een volkspartij zijn zonder de mantra van bestuurderspartij. Op het moment dat duidelijk werd dat 3 van de 5 raadsleden niet terug zouden keren wilde ik zeker verder. Mij was de lijstduwersplek toebedeeld en tijdens de ALV bleken de leden de kandidatenlijst van het bestuur te steunen. Mijn besluit: laat mij maar lijstduwer zijn met een eigen campagne.
De groene caravan, 3500 eigen flyers en weinig tot geen hulp van het campagneteam. Wel hulp uit Loosduinen:-) De debatten werden bemenst door de eerste 7 kandidaatsleden waar alleen Karsten Klein echt in debat kon gaan. De anderen hadden geen kennis van de afgelopen jaren en gingen met een praatpapier op stap. Ik trok Escamp, Loosduinen en Scheveningen door. Hartverwarmende reacties maar ik kon niet meer inspanning aanleveren. Het gewone raadswerk ging ook door. In januari werd mij duidelijk dat het CDA niet goed in de peiling stond. Als klap op de vuurpijl trok landelijk de PvdA de stekker uit het kabinet en mijn CDA landelijk kon niet de vertaalslag maken dat de PvdA willens en wetens uit eigen electoraal belang, Nederland in de kou liet staan. Buitengewoon vreemd is het feit dat de landelijke kopstukken niet Karsten Klein te hulp schoten. Ik voorspelde onze uitslag: 2 zetels met een restzetel. Het CDA is een marginale partij geworden en dat stemt treurig. Het bestuur van het CDA Den Haag draagt verantwoordelijkheid en het zou het bestuur sieren consequenties te trekken. Leermomenten, bezinning en terug naar de basis. Het is goed dat er een evaluatiecommissie komt. Naar mijn idee dan wel echt een onafhankelijke commissie. Leden die niets met de verkiezing dan wel met de begeleiding van de lijsttrekker van doen gehad hebben.
De contouren van het nieuwe college worden zichtbaar. PvdA, VVD, D66 en waarschijnlijk GL. De kiezer zal zich weer bedrogen voelen. In hoge mate voortzetting van het oude beleid. De VVD heef al aangegeven niet aan de bouwplannen te willen sleutelen. Een beetje meer duurzaamheid, groen en veiligheid en bezuinigingen.
Grote schoonmaak is goed voor een mens. Orde in huis is orde in je hoofd.