Wil Vonk

Stomverbaasd lees ik het artikel over de Loosduinse Vaart in de Loosduinse Krant. In opdracht van de Commissie Loosduinen is er een jaar geleden opdracht gegeven een stedenbouwkundige visie te ontwikkelen over de Oude Haagweg van de Groen van Prinstererlaan tot aan de Loosduine RK Kerk, tegenover de Loosduinse Hoofdstraat. Afgevaardigden van 5 aanpalende wijkorganisatie en een architectenbureau zijn aan de slag gegaan. Uiteindelijk rolde uit deze bijeenkomsten een stedenbouwkundige visie met de mooie naam Loosduinse Vaart. Michel Rogier, fractievolger van het CDA Den Haag is trots op de uitkomst en meldt dat de visie nu officieel overgenomen is door de Commissie Loosduinen en doorgestuurd is naar het college van burgemeester en wethouders.

Wijkorganisaties en de Commissie Loosduinen moeten met hun achterban communiseren. Zonder achterban geen draagvlak en zonder achterban geen waarde voor de raad, B&W en zeker geen waarde voor de bewoners. Wat blijkt, toen vanuit de werkgroep Loosduinse Vaart een idee gerold was, hebben geen van de wijkorganisaties de bewoners bijeen geroepen om draagvlak te zoeken, opmerkingen en veranderingen aan te dragen. Nog erger is het feit dat de bewoners aan de Oude Haagweg, belanghebbenden dus, niet eens op de hoogte zijn gebracht, laat staan dat er aan deze bewoners een mening is gevraagd. De meeste Loosduiners kennen de stedebouwkundige visie Loosduinse Vaart niet. Niet goed is dus fout. Toch had deze misser nog recht gebreid kunnen worden wanneer de Commissie Loosduinen zich wel van haar taak gekweten had. De Commissie Loosduinen had met trots een bewonersavond moeten houden. Een uitnodiging in de Loosduinse Krant en de Posthoorn met tekst en uitleg en een url waar de Loosduiners de visie konden bekijken, had de omissie van de betreffende wijkorganisaties goed gemaakt. Helaas, de Commissie Loosduinen heeft dat nagelaten en in de summiere berichten over een  Commissie Loosduinen vergadering heeft niemand kunnen lezen dat de visie Loosduinse Vaart als officieel stuk zou worden aangenomen en nog erger, als advies naar B&W zou worden gestuurd.

Ik ben me naar geschrokken van de stedebouwkundige visie. Ik had gedacht en gehoopt dat met respect voor het historische verleden van de toegangsweg naar Loosduinen, er een visie zou verschijnen waar de nog historische elementen terug te vinden zijn. Het architectenbureau heeft in grote mate rekening gehouden met de wensen van de gemeente. Bouwblokken die een wand vormen aan de Oude Haagweg en wederom een zware verdichting, versmallen van de rijweg, zelfs een grote rotonde, het verdwijnen van de oude geveltjes en het verdwijnen van de bedrijventerreintjes enz. Tik even Google in en zoek Loosduinse Vaart, en u kunt aanschouwen wat de 5 aanpalende wijkorganisaties te weten, Notenbuurt, Tuinenbuurt, Nieuw-Waldeck, Houtwijk en de Kom Loosduinen en de Commissie Loosduinen met dit gebied voor hebben.

Als voormalig lid van het dagelijks bestuur van de commissie Loosduinen en voormalig bestuurslid van de wijkorganisatie Kom Loosduinen en als oud CDA raadslid van Den Haag, maak ik mij al  langer zorgen over de wijkorganisaties en de Commissie Loosduinen. Draagvlak en communicatie met de bewoners is ver te zoeken en daarmee  staat de representativiteit van deze organisaties ter discussie en dat is jammer. Dit is nu in korte tijd de tweede keer dat deze gesubsidieerde instellingen een gevoelige misser maken. De eerste misser was Chalet Ockenburgh waar zonder kennis van ingenomen standpunten men instemde met een theeschenkerij en nu de Loosduinse Vaart. Gelukkig keert de Commissie Loosduinen op haar schreden terug en men neemt het eerder genomen standpunt ten aanzien van Chalet Ockenburgh weer in. Behoud van de huidige functie! Of men B&W schriftelijk heeft verwittigd? Geen idee. De moraal van dit verhaal? Commissie Loosduinen en wijkorganisaties doe uw plicht en zorg dat uw achterban alsnog de kans krijgt  de stedebouwkundige visie Loosduinse Vaart te beoordelen, reacties te geven en aanpassingen te realiseren daar waar gewenst. Het wordt tijd dat de vrijwilligers die werkzaam zijn in deze organisaties zich gaan herbronnen. Wat is hun taak, hoe staat het met de communicatie en hoe zorgt men voor draagvlak over ingenomen standpunten onder de Loosduinse bevolking en nog belangrijker, staat men open voor ideeen en suggesties vanuit de bevolking. 

De CDA stadsdeelwerkgroep zal 24 augustus de Loosduinse Vaart op de agenda zetten en de CDA fractie een advies sturen. Nogmaals, jammer, jammer dat dit mooie initiatief zo slordig en ondemocratisch wordt afgehandeld.

Bezuinigingen op welzijnsorganisaties komen er aan. Natuurlijk, bezuinigingen zijn nooit leuk. De vette jaren zijn voorbij en de kredietcrisis laat zich gelden. De vette jaren hebben een wildgroei laten zien in welzijnsland. De guldens en de euro’s stroomden binnen. Werd er een probleem gesignaleerd dan waren daar de welzijnsorganisaties en de gemeente er als de kippen bij om dit probleem te benutten om nog meer geld bij de instellingen te parkeren en vaak was het niet duidelijk of het gewenste resultaat bereikt werd..Het resultaat is dan ook niet vreemd: grote organisaties die draaien op gemeentegelden voor een relatief kleine groep bewoners.

In 1992 werden de welzijnsorganisaties opgericht met als doel meer transparantie en minder verspilling van gemeentelijke gelden. Vrijwilligers werden helaas ondergeschikt gemaakt aan de organisaties. Nieuwe bezems vegen schoon maar helaas werd de rol van de vrijwilliger erg ingedamd. Professionals namen het heft in handen en vaak met theoretische kennis werden nieuwe wegen ingeslagen. Veel vrijwilligers haakten af; men mocht alleen nog onder supervisie van de professional vrijwilligerswerk doen. Met verbazing zag ik in de beginjaren dat al de kennis en kunde van de vrijwilligers met doorzettingsvermogen aan de kant werd gezet. Sommige vrijwilligers bleven; anderen gooiden de handdoek in de ring. De wijkcontactambtenaar verdween en met hem/haar verdween de voeling en binding in de wijk. Initiatieven van bewoners, verenigingen en stichtingen liepen snoeihard tegen de welzijnsorganisaties aan. Nieuwe ingewikkelde richtlijnen zorgden er voor dat uiteindelijk het maatschappelijk middenveld uit het zicht verdween. Het nieuwe tijdperk van professionalisering was aangebroken. Hoogopgeleide mannen en vrouwen die wisten wat de buurt nodig had, steeds meer regeltjes al dan niet bedacht door ambtenaren of welzijnsinstellingen, blokkeerden het eigen initiatief. Het resultaat is dat een relatief kleine groep Hagenaars gebruik maken van de welzijnsvoorzieningen en dat eigengereide vrijwilligers het nakijken hebben. De raad zou er goed aan doen opnieuw te definiëren welke welzijnsdiensten de gemeente wil en kan leveren want de tijd dat voor alles een oplossing van gemeentezijde bedacht moet worden is voorbij. Vrijwilligers kunnen eindelijk onder het juk van de welzijnsinstellingen uit. Via bewonersorganisaties, eigen stichting en of vereniging moet het mogelijk zijn weer zelf een aandeel te leveren aan de maatschappij. De raad moet waakzaam zijn dat via de MO-gelden de bezuinigingen weer te niet worden gedaan. Op buurtniveau kunnen weer kleinschalige activiteiten opgezet worden en, ze zijn er gelukkig nog, de buurtvaders en -moeders kunnen weer aan de slag om met jongeren en ook die overlastgevende jongeren aan de slag te gaan. De gelden voor de krachtwijken zijn wel geregeld dus in de aandachtswijken kunnen de organisaties in grote lijnen hun werk voortzetten. De welzijnsinstellingen zullen mensen moeten ontslaan en ik denk dat op managementsniveau de klappen zullen vallen. Kleinere organisaties met een veel kleinere top zullen welzijnswerk leveren welke de raad vaststelt en de vrijwilligers kunnen voor veel minder geld zelfstandig weer een aandeel leveren. U denkt nu waarschijnlijk dat ik de zwarte piet bij de welzijnsorganisaties leg. Nee, dat doe ik niet. Uiteindelijk heeft de politiek democratisch gekozen voor de enorme groei in welzijnsland. Het CDA heeft van oudsher veel meer gevoel bij het maatschappelijk midenveld en veel minder met het oplossen door derden van behoeften of wensen. In Loosduinen gaat de stadsdeelwerkgroep CDA Loosduinen alle vrijwilligersorganisaties benaderen om de koppen bij elkaar te steken en samen met wethouder Klein te bezien waar juist het eigen initiatief bevorderd kan worden. U gaat nog horen.

Tja, daar zit je dan. Een buikgriepvirus;dus niet naar Frits.Afgelopen donderdagavond nam Frits Huffnagel afscheid als wethouder van Den Haag. ik kon er niet bij zijn dus dan maar via deze blog.

Lieve Frits, nooit vergeet ik je eerste optreden in de raad. Met bravour ging je aan de slag. Hoofddame van de SP reageerde nogal zuurderig en jij ging de strijd aan. Nee, het was geen succes. Narrig en bozerig reageerden jullie op elkaar en de Haagse raad hoorde ik zuchten. ” Wat moeten wij met die Amsterdammer in dit Haagse huis. Minzaam merkte ik op dat jij niet uit 020 kwam maar uit Leiden; een Leidse glibber. Na jouw optreden wist ik zeker dat de strijd nog niet gestreden was. Ik smeerde hem en ging in de volprezen rook-abri een sigaretje roken. Jij kwam achter mij aangelopen en vroeg een sigaret. De eerste van de velen die jij later gewoon uit mijn tas mocht pakken. Ik aarzelde om je wat wijze raadgevingen te geven. Ik deed het toch en meldde dat de hoofddame van de SP een schat van een vrouw is mits je haar weet in te schatten en de raad is nogal sceptisch over jou dus geef ze even de tijd om aan je te wennen. Frits heeft geluisterd en de volgende keer speelde Frits zijn rol voortreffelijk. ” Mevrouw, ik begrijp dat u nog met twijfels zit en ben blij dat u deze vraag stelt. Fijn, u heeft uw huiswerk heel goed gedaan, u begrijpt waar dit stuk over gaat.” Frits veroverde de raad, veroverde de stad en bleef onze sigaretten roken. Onder de vorige burgemeester, Wim Deetman, presteerde Frits het, zachtjes in slaap te sukkelen. Wim Deetman had humor. Uit zijn ooghoeken zag Deetman dat Frits sliep, zijn voorhoofd rustte op de microfoon. Hard riep Deetman dat wethouder Huffnagel aan het woord was. Frits, je schoot wakker, wist echt niet waar het over ging maar je nam het woord en ratelde er op los. De raad gierde van het lachen, jij keek naar de agenda en ging vrolijk verder. 

Een lieve man, een feestbeest, gevoelig en vol met humor en kattekwaad. Frits kwam met zaken weg waar een ander ongelooflijk op zijn falie kreeg. Slim maar altijd met een flinke dosis levensvreugde. Soms zag ik Frits het Ijspaleis binnenlopen. Wallen onder de ogen want er was weer een feest geweest. Frits was aanwezig en werkte hard en stug door. Na de vakantie Frits, gaan we dat etentje doen en krijg jij je afscheidscadeautje. Lieve Frits, het is jammer dat je niet verder mag gaan met jouw portefeuille. Je was op de goede weg maar nog niet klaar. Jij hebt er voor gezorgd dat zelfs Hagenaars af en toe zelfs zeggen dat Den Haag een geweldige stad is. Hagenaars en Hagenezen van het veen en het zand houden van je. Dat is een verdienste die weinig wethouders je na doen. Lieve Frits, geniet van je vakantie en we spreken elkaar daarna. Fritsel, het ga je goed en ik weet zeker dat in de VVD een mooie carriere voor je is weggelegd. Dank!